Permittering w Norwegii - tymczasowy przestój w pracy z zasiłkiem dla bezrobotnych.

Przestój w zakładzie pracy nie musi oznaczać wypowiedzenia i bezrobocia. Pracodawca norweski może skierować pracownika na tzw. permittering. W tym czasie można pobierać zasiłek dla bezrobotnych z NAV, czyli zachować ponad 60% dochodów.

Kiedy w pracy są przestoje, wypowiedzenie nie jest konieczne

 

Niektóre okresy w ciągu roku (np. zima) charakteryzują się mniejszym zapotrzebowaniem na pracę. Dotyczy to także pracowników zatrudnionych w Norwegii. W pewnych branżach, takich jak np. stoczniowa, okresy przestojów i braków zleceń są wręcz wpisane w specyfikę branży. Wówczas pracodawca musi podjąć decyzję o redukcji liczby pracowników, jednak w Norwegii nie jest to równoznaczne z koniecznością masowego zwalniania ludzi. Ustawodawca przewidział bowiem możliwość tymczasowego zawieszenia obowiązku świadczenia pracy na okres przestoju, z możliwością pobierania norweskiego zasiłku dla bezrobotnych (norw. dagpenger).

 

Permittering to tymczasowe zwolnienie pracownika z obowiązku wykonywania pracy na rzecz pracodawcy, pomimo obowiązywania zawartej wcześniej umowy o pracę. Jest również znany pod angielską nazwą lay off. Permittering umożliwia tymczasową redukcję liczby pracowników bez konieczności rozwiązywania z nimi umów. Osoba będąca na permitteringu może w każdej chwili zostać wezwana do pracy przez pracodawcę, w oparciu o nadal obowiązującą umowę o pracę. W międzyczasie może się starać o zasiłek dla bezrobotnych na permitteringu (norw. dagpenger ved permittering), aby uniknąć utraty dochodu.

 

Osoba będąca na permitteringu wnioskuje o zasiłek dla bezrobotnych w NAV i obowiązuje ją większość takich samych wymogów formalnych, jak w przypadku osoby, która straciła pracę.

 

Dagpenger na permitteringu

 

Dagpenger, czyli norweski zasiłek dla bezrobotnych, jest świadczeniem socjalnym, mającym na celu zapewnienie dochodów osobie, która straciła pracę. Utrata ta mogła nastąpić w wyniku rozwiązania stosunku pracy, skierowania na permittering lub po prostu zmniejszenia wymiaru czasu pracy o minimum 50%.

 

Zasiłek dla bezrobotnych jest świadczeniem opodatkowanym, wypłacanym przez NAV, czyli norweski Urząd ds. Pracy i Polityki Społecznej. Świadczenie przysługuje osobom, które aktywnie poszukują pracy, wysyłają regularnie informacje na temat swojej sytuacji do NAV oraz spełniają określone kryteria dochodowe.

 

Skierowanie pracownika przez pracodawcę na permittering jest szczególnym przypadkiem, w którym można się ubiegać o zasiłek dla bezrobotnych. Osoba skierowana na permittering wnioskuje o zasiłek dla bezrobotnych w NAV i obowiązuje ją większość takich samych wymogów formalnych, jak w przypadku osoby, która straciła pracę w wyniku wypowiedzenia lub innej formy ostatecznego rozwiązania stosunku pracy.

 

Aby móc uzyskać zasiłek dla bezrobotnych na permitteringu (norw. dagpenger ved permittering), należy wnioskować o świadczenie na stosownym druku, który różni się od standardowego wniosku o dagpenger w przypadku całkowitej utraty pracy.

 

UWAGA: Aby dowiedzieć się więcej na temat zasiłku dla bezrobotnych w przypadku, w którym powodem bezrobocia jest całkowite rozwiązanie stosunku pracy (gdzie przyczyną jest wypowiedzenie umowy, jej wygaśnięcie itp.), warto zapoznać się z osobnym artykułem, omawiającym szczegółowo tą kwestię:

62,4% dochodów w ramach zasiłku

 

Stawka dagpenger w trakcie permitteringu wynosi 62,4% podstawy do naliczenia zasiłku (norw. dagpengegrunnlag). Podstawa ta jest wyliczana przez NAV, wziąwszy pod uwagę poprzednie dochody z pracy osoby skierowanej na permittering. Dochody brane przez urząd pod uwagę dotyczą ostatniego, zamkniętego roku kalendarzowego lub trzech ostatnich lat kalendarzowych. Podstawa dagpenger nie może jednak przekraczać kwoty 6G (560 184 NOK).

 

UWAGA: Dochody i świadczenia brane pod uwagę przy obliczaniu podstawy zasiłku:

 

1. Dochody z pracy,

 

2. Dochody z zasiłków z NAV:

-zasiłek dla bezrobotnych (norw. dagpenger),

-zasiłek chorobowy (norw. sykepenger),

-zasiłek rodzicielski (norw. foreldrepenger),

-zasiłek ciążowy (norw. svangerskapspenger),

-zasiłek pielęgnacyjny (norw. pleiepenger),

-zasiłek szkoleniowy (norw. opplæringspenger),

-zasiłek za opiekę nad chorym dzieckiem (norw. omsorgspenger),

 

3. Dochody za bycie rodzicem zastępczym (norw. lønn som fosterforeldre).

 

Do stawki dziennej (norw. dagsats) zasiłku dla bezrobotnych na permitteringu doliczany jest również tzw. dodatek na dzieci (norw. barnetillegg), który wynosi 17 NOK za każdy dzień zasiłku. Dodatek przysługuje osobom utrzymującym dzieci, które są w stanie to potwierdzić za pomocą dodatkowej dokumentacji (akty urodzenia dzieci oraz zaświadczenie o wspólnym zameldowaniu).

 

Długość okresu pobierania zasiłku

 

Permittering jest szczególnym przypadkiem bezrobocia, który ma charakter tymczasowy. Czas pobierania zasiłku zasiłku dla bezrobotnych w tym przypadku jest ograniczony do maksymalnie 49 tygodni w okresie 18 miesięcy.

 

Warunek 18 miesięcy dotyczy permitteringu u jednego pracodawcy, co oznacza, że po wykorzystaniu 49 tygodni zasiłku dla bezrobotnych na permitteringu, będąc zatrudnionym u danego pracodawcy, kolejny raz można się ubiegać o dagpenger na permitteringu dopiero po upływie okresu 18 miesięcy od rozpoczęcia pobierania wcześniejszego zasiłku.

 

Wyjątkiem jest sytuacja, w której pracownik zmienia pracodawcę. Każdy nowy pracodawca powoduje, że zarówno liczba tygodni zasiłku, jak i okres 18 miesięcy są liczone od początku.

 

Okres pracodawcy (lønnsplikt)

 

Pracodawca ma obowiązek wypłacać pracownikowi wynagrodzenie przez pierwsze 10 dni roboczych od dnia rozpoczęciu permitteringu. Obowiązek ten nakłada na niego ustawa o obowiązkowym wynagrodzeniu w czasie permitteringu (norw. lov om lønnsplikt under permittering).

 

Po tym okresie, pracownik ubiega się o zasiłek dla bezrobotnych na permitteringu, który jest wypłacany przez NAV przez kolejne 30 tygodni. Jeśli po 30 tygodniach pobierania zasiłku dla bezrobotnych pracownik nie znajdzie pracy lub permittering nie ulegnie zakończeniu, pracodawca ponownie musi wypłacić pracownikowi wynagrodzenie, jednak za 5 dni roboczych. Po tym okresie należy wnioskować ponownie o zasiłek dla bezrobotnych z NAV, który można dalej pobierać przez kolejne 19 tygodni.

 

Oznacza to, że zasiłek dla bezrobotnych na permitteringu z NAV można pobierać przez maksymalnie 49 tygodni (30 tygodni + 19 tygodni) w okresie 18 miesięcy u jednego pracodawcy (w przypadku zmiany pracodawcy i kolejnym permitteringu, okres zasiłkowy jest naliczany od nowa).

 

Warunki uzyskania dagpenger z NAV

 

Aby móc uzyskać zasiłek dla bezrobotnych w trakcie permitteringu, należy spełniać następujące warunki określone przez NAV:

    • Standardowy czas pracy pracownika musi zostać zredukowany na mocy permitteringu o przynajmniej 50%,
    • Osoba na permitteringu musi być zatrudniona w Norwegii,
    • Osoba na permitteringu musi przebywać w Norwegii, z wyjątkiem tzw. pracowników przygranicznych i pracujących w systemie rotacyjnym, którzy mogą pobierać zasiłek z Norwegii w kraju zamieszkania (np. w Polsce),
    • Osoba na permitteringu musi udokumentować spełnienie wymogu dochodu minimalnego (norw. krav om minsteinntekt),

       

      UWAGA: Kwota dochodu minimalnego wynosi 1,5G (140 451 NOK) za ostatni zamknięty rok podatkowy, lub 3G (280 902 NOK) za ostatnie trzy lata podatkowe.
  • Osoba na permitteringu musi zarejestrować się w systemie NAV jako osoba poszukująca pracy (norw. arbeidssøker), uzupełnić lub zaktualizować CV w systemie oraz wysyłać regularnie (co 2 tygodnie) elektroniczne karty meldunkowe w systemie, informujące urząd o jej sytuacji,
  • Osoba na permitteringu musi przygotować i wystosować do NAV wniosek o wypłatę zasiłku dla bezrobotnych na permitteringu, a także załączyć do wniosku niezbędną dokumentację,
  • Permittering musi być spowodowany okolicznościami, które miały nagły i niespodziewany charakter, a pracodawca nie miał na nie wpływu.

 

Dochód minimalny - podstawowy warunek uzyskania zasiłku

 

Ustawodawstwo dotyczące dagpenger wymaga aby, podobnie jak w przypadku zwykłej utraty pracy, pracownik na permitteringu spełniał wymóg osiągnięcia minimalnego dochodu (norw. minsteinntekt), jeśli chce się ubiegać o zasiłek dla bezrobotnych z NAV.

 

Kwota dochodu minimalnego ulega co roku zmianie, w związku ze zmianą stawki G (norw. grunnbeløp i folketrygden) w maju każdego roku. Aktualnie obowiązująca stawka G została ustalona 1. maja 2017 roku i wynosi 93 634 NOK.

 

Dochód minimalny potrzebny do starania się o zasiłek wynosi 1,5G za poprzedni zakończony rok podatkowy (tj. 140 451 NOK) lub 3G za ostatnie trzy lata podatkowe (tj. 280 902 NOK).

 

UWAGA: Oprócz dochodów z Norwegii, brane są pod uwagę dochody zagraniczne, które można udokumentować za pomocą druku PD U1 / SED U0002 (dawne E-301). Oznacza to, że starając się o zasiłek z Norwegii, można przedstawić dochody również z innych krajów, np. z Niemiec, Wielkiej Brytanii czy Polski.

 

Na dochód minimalny składają się również niektóre zasiłki z NAV. Należą do nich:

 

-Zasiłek ciążowy (norw. svangerskapspenger),

-Zasiłek rodzicielski (norw. foreldrepenger),

-Zasiłek chorobowy związany z ciążą (norw. svangerskapsrelaterte sykepenger).

 

Pozostałe świadczenia socjalne z NAV, a także m.in. dochód z działalności gospodarczej nie są wliczane do dochodu minimalnego, wymaganego do uzyskania zasiłku dla bezrobotnych.

 

UWAGA: Nie należy mylić pojęć dochodu minimalnego (norw. minsteinntekt) oraz podstawy dagpenger (norw. dagpengegrunnlag). Dochód minimalny to granica dochodu uprawniająca do wnioskowania o zasiłek dla bezrobotnych, zaś podstawa dagpenger to kwota, z której będzie wyliczona wysokość przyznanego zasiłku.

 

Rejestracja w systemie NAV

 

Osoba skierowana na permittering, która zamierza się ubiegać o zasiłek dla bezrobotnych, musi się zarejestrować jako osoba poszukująca pracy (norw. arbeidssøker) w systemie NAV, po wcześniejszym założeniu profilu na stronie internetowej NAV: (www.nav.no).

 

Poprzez system NAV odbywa się rejestracja osoby tymczasowo bezrobotnej, rejestracja lub aktualizacja CV oraz wysyłanie kart meldunkowych (norw. meldekort) do urzędu. Do systemu NAV można się logować m.in. za pomocą kodów MinID, BankID lub przy użyciu nazwy użytkownika i hasła, po wcześniejszej aktywacji profilu dzięki użyciu tzw. kodu legitymacyjnego (norw. legitimasjonskode) wydanego przez NAV.

 

Obowiązek wysyłania kart meldunkowych (meldekort)

 

Karty meldunkowe (norw. meldekort) są elektronicznym sposobem informowania NAV o sytuacji osoby pobierającej zasiłek dla bezrobotnych. Każda karta zawiera te same pytania, które dotyczą zatrudnienia, ewentualnych kursów, chorób i urlopów oraz chęci dalszego pozostawania osobą poszukującą pracy.

 

Karty meldunkowe generują się automatycznie w systemie co 2 tygodnie, zadaniem osoby bezrobotnej jest ich wypełnienie i wysłanie do NAV niezwłocznie po pojawieniu się kolejnej karty w systemie.

 

Prawidłowo wypełnione karty meldunkowe stanowią podstawę naliczenia i wypłaty zasiłku dla bezrobotnych. Niedopełnienie obowiązku wypełnienie i wysłania kart meldunkowych może skutkować przerwaniem wypłat zasiłku lub odmowną decyzją urzędu w sprawie jego przyznania.

 

Pobieranie zasiłku a pobyt w Polsce

 

Istnieje możliwość pobierania zasiłku dla bezrobotnych poza Norwegią przez cały okres permitteringu. Dotyczy ona dwóch kategorii pracowników:

 

1. Pracownicy przygraniczni (norw. grensearbeidere) - osoby, które nie mieszkają na stałe z rodziną w Norwegii, jednak podróżują między Norwegią, a krajem zamieszkania z częstotliwością przynajmniej 1 podróży w tygodniu,

 

2. Pracownicy rotacyjni - osoby, które nie mieszkają na stałe z rodziną w Norwegii, jednak pracują w systemie rotacyjnym, w którym wypracowane nadgodziny (norw. overtid) są wykorzystywane jako czas wolny (norw. avspasering) w kraju rodzinnym. Przykładowe rotacje to np. 2 tygodnie pracy / 2 tygodnie wolnego, 4 tygodnie pracy / 2 tygodnie wolnego itp. Pracownicy tego typu są również określani przez norweskie prawodawstwo mianem “nieprawdziwych pracowników przygranicznych” (norw. uekte grensearbeidere).

 

Drugi przypadek dotyczy bardzo często Polaków pracujących w Norwegii. Osoby te mają możliwość pobierania zasiłku dla bezrobotnych w trakcie permitteringu w Polsce. Muszą jednak dopełniać obowiązków związanych z regularnym wypełnianiem i wysyłaniem kart meldunkowych do NAV oraz poszukiwać pracy w Polsce. Ponadto osoby te muszą udokumentować swój rotacyjny system czasu pracy za pomocą np. stosownego zaświadczenia od pracodawcy (u niektórych pracowników informacja o rotacyjnym charakterze pracy jest już zawarta w umowie o pracę).

 

Uwaga: jeśli dana osoba nie spełnia jednego z dwóch powyższych warunków, wówczas musi przebywać na terenie Norwegii, by móc pobierać zasiłek z NAV na permitteringu. Ewentualne wyjazdy do rodzinnego kraju w takim przypadku wchodzą w grę jedynie w dni, za które nie jest wypłacany zasiłek (weekendy i święta) lub w trakcie urlopów uzgodnionych z NAV.

 

Dokumentacja do wniosku o dagpenger

 

Osoba będąca na permitteringu, która ubiega się o zasiłek dla bezrobotnych z NAV, musi wysłać do urzędu wniosek o zasiłek (norw. krav om dagpenger ved permittering) oraz następującą dokumentację:

 

Dokumentacja z Norwegii:

  • Kody MinID lub kod legitymacyjny wydany przez NAV - dostęp do systemu jest niezbędny do wykonania rejestracji osoby poszukującej pracy i dodania lub aktualizacji CV. Kody MinID można zamówić TUTAJ,

  • Powiadomienie o wysłaniu na permittering - dokument wystawiany przez pracodawcę dla pracownika, informujący o skierowaniu na permittering oraz zawierający szczegółowe informacje na temat permitteringu. Norweska nazwa dokumentu to Varsel om permittering,

  • Potwierdzenie powodu permitteringu - dokument wypełniany przez pracodawcę, jego norweska nazwa to Bekreftelse på permitteringsårsak.

  • Potwierdzenie rotacyjnego systemu pracy - dokument wystawiany przez pracodawcę, informuje o rotacyjnym charakterze pracy, pozwalającym na pobieranie zasiłku dla bezrobotnych na permitteringu w kraju zamieszkania (np. w Polsce), dokument nie jest wymagany, jeśli informacja o rotacyjnym systemie czasu pracy znajduje się w umowie o pracę lub kontrakcie,

  • Umowa o pracę - lub inny dokument (np. kontrakt, umowa o wykonanie zlecenia) potwierdzający stosunek pracy trwający między pracownikiem a pracodawcą w czasie permitteringu,

  • Roczne zestawienie dochodów od pracodawcy - zestawienie od pracodawcy, potrzebne do udokumentowania uzyskania wymaganego dochodu minimalnego za ostatni rok podatkowy lub za 3 ostatnie lata podatkowe. Jeżeli brane są pod uwagę ostatnie 3 lata podatkowe, należy dostarczyć zestawienia od wszystkich pracodawców za te lata,

  • Informacja o karcie podatkowej - dotycząca roku, w którym jest wnioskowany zasiłek dla bezrobotnych na permitteringu. Dokument informuje o rodzaju tabeli podatkowej i funkcjonuje pod norweską nazwą Informasjon om skattekortet,

  • Rejestracja pobytu w Norwegii - tzw. registreringsbevis, dokument wydawany przez norweską policję, potwierdzający prawo do pobytu i pracy w Norwegii,

  • Odcinki z pensji od pracodawcy - za ostatnie 3 miesiące przed rozpoczęciem permitteringu.

 

Ewentualna dokumentacja z Polski:

  • *Druk PD U1 / SED U0002 - dokument potrzebny do potwierdzenia ewentualnych dochodów zagranicznych (z Polski, Niemiec, Holandii itd.) i uwzględnienia tych zarobków w dochodzie minimalnym. Dawniej dokument funkcjonował pod nazwą E-301,   

  • *Akty urodzenia dzieci - na druku europejskim lub skrócone akty urodzenia w języku polskim, przetłumaczone na język angielski lub norweski. Potrzebne w sytuacji, gdy osoba wnioskująca o dagpenger ma na utrzymaniu dzieci i ubiega się o dodatek do zasiłku dla bezrobotnych (norw. barnetillegg),

  • *Zaświadczenie o wspólnym zameldowaniu/zamieszkaniu - wydane w 2018 roku i potwierdzające wspólne zamieszkanie z dzieckiem / dziećmi, przetłumaczone na język angielski lub norweski. Dokument potrzebny w sytuacji, gdy osoba wnioskująca o dagpenger ma na utrzymaniu dzieci i ubiega się o dodatek do zasiłku dla bezrobotnych (norw. barnetillegg).

* - wymienione dokumenty nie są obowiązkowe

 

Czas oczekiwania na decyzję NAV

 

Standardowy czas oczekiwania na decyzję NAV w sprawie zasiłku dla bezrobotnych na permitteringu wynosi 4 tygodnie od daty wpłynięcia wniosku o zasiłek do urzędu i rejestracji osoby bezrobotnej w systemie NAV. Urząd może przedłużyć czas rozpatrywania wniosku, jednak musi o tym poinformować listownie w ciągu pierwszego terminu na rozpatrzenie.

 

Wypowiedzenie w trakcie permitteringu

 

Podczas permitteringu zarówno pracodawca, jak i pracownik mają prawo wypowiedzieć umowę o pracę. Pracodawca ma obowiązek wypłacić pracownikowi wynagrodzenie za okres wypowiedzenia (zwykle wynosi on 1 miesiąc) oraz należne wynagrodzenie urlopowe (norw. feriepenger).

 

Pracownik ma prawo ubiegać się o zasiłek dla bezrobotnych, jeśli spełnia wszystkie warunki. Jeżeli pracownik pobiera zasiłek dla bezrobotnych na permitteringu, musi poinformować NAV o zakończeniu permitteringu w związku z rozwiązaniem umowy i chęci wnioskowania o dagpenger dla osób, które utraciły całkowicie pracę.

 

Ustawodawstwo norweskie

 

Do podstawowych aktów prawnych, określających warunki i zasady wnioskowania o zasiłek dla bezrobotnych na permitteringu w Norwegii, zaliczają się następujące norweskie ustawy:

  • Ustawa o norweskim systemie ubezpieczeń społecznych (norw. Lov om folketrygd; folketrygdloven),
  • Rozporządzenie o zasiłku dla bezrobotnych (norw. Forskrift om dagpenger under arbeidsløshet),
  • Ustawa o obowiązku wypłacania wynagrodzenia przez pracodawcę w trakcie permitteringu (norw. Lov om lønnsplikt under permittering; permitteringslønnsloven),
  • Rozporządzenie z dnia 21.06.2016 o obowiązku wypłacania wynagrodzenia przez pracodawcę w trakcie permitteringu (norw. Forskrift om lønnsplikt under permittering),
  • Ustawa o wprowadzeniu do norweskiego prawa głównej części Umowy o Europejskim Obszarze Gospodarczym (norw. Lov om gjennomføring i norsk rett av hoveddelen i avtale om Det europeiske samarbeidsområdet; EØS-loven).

 

Źródło: www.nav.no

 

Autor: Borys Borowski / NorEkspert

 

Formularz kontaktowy
Zobacz inne artykuły dotyczące zasiłków w Norwegii:

Zasiłki i świadczenia socjalne w Norwegii - słownik norweskich pojęć.

Wnioskując o zasiłki w Norwegii, często można się spotkać z skomplikowaną, norweską terminologią. Znajomość pojęć i terminów stosowanych przez NAV może znacząco ułatwić rozwiązywanie problemów natury urzędowej w Norwegii.

Zasiłek przejściowy (AAP) w Norwegii - zmiany od stycznia 2018 roku.

Od 1. stycznia 2018 roku wchodzą w życie zmiany ustawowe dotyczące norweskiego zasiłku przejściowego (AAP). Wśród nich znaleźć można m.in. skrócenie podstawowego okresu pobierania zasiłku oraz ograniczenie możliwości pobierania świadczenia za granicą (np. w Polsce).

Zasiłek rodzicielski w Norwegii - 100% norweskich dochodów podczas opieki nad dzieckiem

Nowo narodzone dziecko wymaga stałej opieki przynajmniej jednego z rodziców. Norweski zasiłek rodzicielski umożliwia sprawowanie opieki nad dzieckiem, bez utraty poprzednich dochodów. Do wykorzystania jest nawet 59 tygodni urlopu z zachowaniem 100% byłych zarobków.

Masz pytania? Zadzwoń pod nr +48 58 500 95 766 lub wypełnij formularz kontaktowy